Er is weer een geruststellend bericht over het einde der tijden. Niet in 2012, maar pas over 5000 jaar volgens de nieuwste vondst. In 2009 was er ook een correctie: de kalender zou pas rond 2200 eindigen. Een nieuwe poging om het doemachtige 2012-imago bij te stellen?

materialistische bijziendheid
Laat ik beginnen te zeggen dat de wereld helemaal niet vergaat in letterlijke zin. Ik beschouw mezelf zeker niet als een Maya-deskundige, maar wat ik wel kan begrijpen is dat de kalender een tijdspanne van veranderingen beschrijft. Als de kalender een einde aangeeft, dan gaat dit over een periode in de tijd ... die vervolgens overgaat in een andere periode.

Het probleem schuilt in onze materiële kijk op het leven. Daardoor maken we van een einde een eindpunt. En op dit punt gaan we de fout in. We reduceren een meerdimensionale kalender tot een verzameling data en interpreteren deze met de logica van de rechte lijn. Een lijn heeft een begin en een eind en zo kijken we ook naar het leven. Alles wat het leven meer is valt buiten dit gezichtsveld en gebruiken we niet in onze interpretatie. Met als gevolg: een verkeerd beeld en een foute voorspelling. Materialisme heeft ons bijziend gemaakt.

wetenschappers stellen het einde uit
2012 © chris brannenHet jaar 2012 heeft een negatief imago door het verkeerde idee dat de wereld zal vergaan. En dat beeld moet recht gezet worden. In 2009 probeerden wetenschappers het al door te beweren dat er een rekenfout was gemaakt. Niet in 2012, maar rond 2200 zou de wereld pas eindigen. Opluchting alom, het zou onze tijd nog wel duren. Maar het idee van een ondergang werd niet gecorrigeerd. Nu is er een nieuwe, zelfs de oudste Mayakalender blootgelegd. Dat staat in een artikel van National Geographic en is groot genoeg nieuws om in het journaal te komen. Ook in dit geval gaat het om een correctie van de tijdsberekening. Dit jaar zal niet het einde zijn. Deze kalenderversie loopt door tot 7000 jaar in de toekomst. We hebben dus nog 5000 jaar te gaan. Wat een geruststelling! De wereld vergaat nog lang niet. Ook nu blijft de verwachting van een einde van de wereld onaangetast. Het is slechts uitstel van de executie.

de bril van ons bewustzijn
Het gevoel dat er een einde op komst is leeft in het collectief bewustzijn. Dat is op zijn minst een interessant verschijnsel. Een kalender is voor ons een rijtje data in de tijd. Meer niet. Maar de Mayakalender beschrijft meer. Het is een verhaal in de tijd met meer lagen. En dat moeten we erbij betrekken willen we kunnen begrijpen wat deze bijzondere kalender vertelt. Dat kunnen we alleen als we ons eigen bewustzijn out of the box halen. Uit de conditionering van onze westerse cultuur die ons gevangen houdt in een beperkt denkkader. Het kneedt de bril van ons bewustzijn. Het leven omvat echter veel meer dan we erover geleerd hebben van onze ouders, onderwijzers, professoren en gezaghebbende rolfiguren. Als we het avontuur aangaan om buiten de geijkte paden te kijken en te denken, dan onthult het leven ons laag na laag. In psychologische termen: we hebben een gelijkwaardig ontwikkelde linker en rechter hersenhelft nodig en ook nog eens geïntegreerd. Dan verschijnt achter elke deur een nieuwe deur met een nieuwe invalshoek die het leven weer net even anders toont. Als je de deuren en ramen van je bewustzijn open doet en het leven met de frisse lucht binnen laat stromen, dan word je keer op keer getrakteerd op "ah, zit het zó!".

Vanuit een open bewustzijn ziet het leven, en ook de betekenis van de Mayakalender, er heel anders uit dan wat we in de media voorgeschoteld krijgen. Dan weet je gewoon dat de wereld niet vergaat. Er zal wel iets veranderen. En dat zal een grondige verandering zijn. Het besef zit diep in ons bewustzijn geworteld. Dat is waarschijnlijk de reden waarom het ons bezig blijft houden en niet operatief te verwijderen is met de scalpel van de wetenschappelijke rekenmethode.

de wereld in verandering
Ik houd rekening met een diepteverandering. Een verandering in onze manier van voelen en denken over de dingen. Een verandering in ontvankelijkheid voor de subtielere aspecten van het leven. Het wordt steeds gewoner en gemakkelijker om te communiceren met andere vormen van leven. Nieuwe wetenschappelijke ontdekkingen dwingen ons ook oude beelden te herzien. Wat we tot nu toe dachten te weten blijkt steeds minder te kloppen. We dachten te weten hoe de wereld in elkaar zat en dachten dat het zo hoorde. Nieuwe gegevens, jonge generaties confronteren ons met een ander beeld. Het vertrouwen in leiders en gezaghebbende figuren blijkt misplaatst. De wereld die we dachten te kennen is aan het afbrokkelen. De wereld waarop we ons hebben ingesteld en waaraan we ons conformeerden loopt als zand door onze vingers weg. De wereld die onze zekerheden beheerde, zoals banken en verzekeringen, blijkt onbetrouwbaar. De wereld die onze veiligheid zeker stelde schiet tekort in het oplaaiende vuur van frustraties. En ja, de aarde zelf, een planeet van onbeschrijfelijke schoonheid en onnavolgbare veerkracht, bevindt zich in gevaarlijke wateren dankzij onze wereld. De wereld zoals wij hem gemaakt hebben is in een web van crises beland. Ik zou zeggen: de wereld vergaat al en kan plaats maken voor een betere wereld.
Het is aan ons.

11 mei 2012

HET PROJECT ARCHIEF

maya calendrio 571013 geel 200px

       UNIVERSELE TIJD
       •   actualiteit
       •   persoonlijke noten
       •   occupy
      GALACTISCHE TIJD
      BIBLIOTHEEK
      BRONNEN
      VERANTWOORDING
     

Ga naar boven
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com